بوفون بزرگ

این مطلب به قلم جان لوئیجی بوفون می باشد... 

یك خانواده كاملاً ورزشی!

باید همه چیز را از روز اول شرح دهم. من متولد بیست و هشتم ژانویه سال 1978 در كارارا هستم. باید بگویم كه در خانواده كاملاً علاقمند به ورزش و ورزشكار به دنیا آمدم.

مادرم یعنی ماریا استلا كه همانند من در كارارا به دنیا آمده یكی از قهرمانان پرتاب وزنه و پرتاب دیسك در رشته دوومیدانی است. او برای پرتاب وزنه ركوردی با 15 متر و 43 سانتی متر در اختیار دارد و 17 مقام قهرمانی را در لیگ ایتالیا به خود اختصاص داده است و در رشته پرتاب دیسك نیز او در تیم ملی ایتالیا با 57 متر و 54 سانتی متر به عنوان یك ركوردگذار معرفی شد. در واقع مادر من در ایتالیا از این نظر صاحب عنوان بود، او در 14 می 1972 با ورزش حرفه ای خداحافظی كرد. اما پدرم یعنی آدریانو متولد لاتیزانا از شهر اودینزه است. او نیز یك ورزشكار حرفه ای بود و همانند مادرم در رشته پرتاب وزنه و هم تیمی او در تیم ملی ایتالیا البته در دسته مردان!

او دارای یك مقام دومی در رقابت های قهرمانی در اروپاست و 15 بار نیز به تیم ملی ایتالیا دعوت شده است و در نهایت با عنوان سرگروهی آتزوریها از ورزش حرفه ای كناره گیری كرد و در حالی كه پروفسور فیزیك بود در دبیرستان مشغول به ادامه تدریس شد.

اما من دو خواهر هم دارم كه البته هر دوی آنها بزرگتر از من هستند. جوئندالینا و رونیكا هر دو متولد شده در كارارا مثل من و مادرم. آنها عاشق بسكتبال هستند جوئندالینا عضو تیم ماته را در سری A1 و تیم ملی بسكتبال ایتالیا بوده كه با ماته را به یك مقام اولی در لیگ ایتالیا دست یافته است. ولی در مجموع من از همه آنها مقام هایم بیشتر است، زیرا ورزش را به صورت كاملاً حرفه ای دنبال می كنم.

هافبكی كه دروازه بان شد!

به خاطر شرایط خاص خانوادگی و علاقه فراوانم به فوتبال پدرم تصمیم گرفت در 6 سالگی مرا به یك مدرسه فوتبال بفرستد و به این ترتیب من در یكی از بهترین مدارس فوتبال به نام " كانالتو" زیرنظر لیبروسالوتی كه خاطرات زیبایی از این مربی دارم به آموزش فوتبال پرداختم آن هم با جدیت مثال زدنی و تشویق بسیار زیاد خانواده ام.

در هر حال با اشتیاق فراوانی كه داشتم خیلی زود به تیم پرتیكتا در كارارا پیوستم و زیرنظر مربیانی همچون بونی، روزینی و آوالونه كه خیلی به من كمك كردند تمرین كردم. آنها می گفتند من بیشتر به درد دفاع می خورم و عده ای دیگر دروازه بانی را برایم مفید می دانستند، اما بنا به خواسته یكی از مربیان و اغلب دوستانم در خط میانی مشغول به بازی شدم و این موضوع برای بازیكن نوجوانی مثل من اصلاً خوشایند نبود. اسطوره آن زمان من در خط میانی لوتار ماتئوس هافبك تیم ملی آلمان و به عقیده من او در دوره خود یكی از بهترین بازیكنان میانه میدان بود. بعد از مدتی از تیم پرتیكاتا جدا شدم و به پسكارا در شهر جنوا رفتم. در اولین مسابقه به عنوان هافبك در سن 10 سالگی در پیكار منتخب نوجوانان توسكانی با ونه تو به میدان رفتم و سپس برای تشویق به استادیوم سن سیرو فرستاده شدیم. یك اضطراب و هیجان باورنكردنی بازی اینتر با ورونا در لیگ ایتالیا فصل 89-1988 كه با پیروزی یك بر صفر اینتر به پایان رسید. گل این مسابقه رابرتی به ثمر رساند و این یك خاطره نه چندان بد برایم بود.



سرانجام دروازه بان شدم!

برای رسیدن به پست مورد نظرم خیلی زحمت كشیدم. به هیچ وجه نتوانستم خودم را قانع كنم كه در خط میانی بازی كنم و به همین خاطر به دنبال دروازه بانی رفتم. افسانه آن روزهای من كسی جز توماس انكونو دروازه بان بزرگ تیم ملی كامرون نبود. بازیهای او مرا هیجان زده می كرد انكونو به عنوان یك ستاره بزرگ در جام جهانی 1982 شناخته شد كه البته آن زمان من خیلی كوچك بودم.

اما اوج هنر او در جام جهانی 1990 در ایتالیا بود. اولین مسابقه مقابل آرژانتین كه هرگز آن را از خاطرم نمی برد و سپس رسیدن به مرحله یك چهارم پایانی، بهترین بازی او در برابر انگلستان بود و مهار 2 ضربه پنالتی انگلیس های بزرگ و مغرور! انكونو انگیزه هایم را برای دروازه بان شدن بیشتر كرد و در سن 12 سالگی به آنچه می خواستم رسیدم. من برای این كارم چند دلیل داشتم. اول انتخاب خودم، دوم عشق به توماس انكونو و سوم به خاطر هم شباهت بودن نام فامیلی ام با لورنزو بوفون سنگربان بزرگ اینتر و میلان! اما موضوع به همین جا ختم پیدا نكرد و من در عرض مدت 5 الی 6 ماه زیرنظر پیزه رینی مربی دروازه بانان بوناسكولو و آویرو مائكونی تحت تعلیم قرار گرفتم. باید اعتراف كنم، پدرم در این راه خیلی كمكم كرد، او برنامه هایم را مرتب می كرد و با مربیان در موردم صحبت می كرد و اكثراً به خاطر احترام به پدرم كمك حال من می شدند.

حضور بازیها

در 12 سالگی تبدیل به یك دروازه بان خوب شدم و 3 تیم مطرح پارما، میلان و بولونیا خواهان استخدامم شدند و این یك لحظه رؤیایی برای من و اعضای خانواده ام بود. به خاطر علاقه ام به میلان تصمیم گرفتم راهی این تیم شوم زیرا در آن 2 بازیكن بزرگ هلندی همچون فان باستنف رودگولیت و... حضور داشتند، اما خانواده ام به پارما رای دادند زیرا این تیم به منزل ما نزدیك بود و در نهایت در سال 1991 و در سن 13 سلگی به این تیم ملحق شدم در آنزمان پارما در سری B حضور داشت. در پارما 2 مربی همیشه در قلب من جای دارند. اولی ارمزپولی مربی تیم با 300 بازی با پیراهن پارما و دومی ارمزفولونی مربی دروازه بان پارماكه از بزرگترین و تاثیرگذارترین مربیان در زندگی ام بودند. بعد از گذشت 6 ماه با پارما به سری A صعود كردیم. روزگار پركاری را با فولیونی سپری می كردم و هر روز با پشتكار زیاد و جدیت فراوان تمرین كردم. بعد از صعود پارما به لیگ دسته اول ارمز پولی جای خود را به راییتو داد.

من در سن جوانی دوستان خوبی پیدا كردم مثل مورلو، فالزینی، بارونه، فرانچسكینی و بره تی روز به روز به تیم بزرگسالان پارما نزدیك تر شدم تا این كه در سال 1995 و در سن 17 سالگی به تیم نویواسكالا پیوستم با بازیكنانی نظیر بوچی، گالی ویسنتا. اسكالا اوائل اصلاً اهمیتی به من نمی داد، اما پس از حضور چند دقیقه ای در یك بازی دوستانه به او ثابت كردم می توانم بیشتر در تركیب اصلی قرار بگیرم و البته اسكالا نیز از به خدمت گرفتن من ابراز رضایت كرد.

او روزی به من گفت: ایمان دارم تو در آینده دروازه بان بزرگی می شوی، پس بیشتر تمرین كن و كمتر وقت خود را بیهود بگذران!

روزهای طلایی آغاز شد

به سفارش پدرم به دنبال شخصی مطمئن و با درایت برای سپردن برنامه هایم به او گشتم و به سراغ سیلوانو مارتینا رفتم. در 14 سالگی هم این درخواست را از او كرده بودم ول یوی نپذیرفت و اذعان كرد كه هنوز خیلی جوانم ولی بعد از 3 سال كه دوباره این پیشنهاد را به وی دادم خیلی سریع و با اشتیاق پذیرفت.

بعد از آن به دنبال جذب یك اسپانسر مالی گشتم. اول Uhisport كه كمپانی لوازم و پوشاك ورزشی بود را انتخاب كردم آنها 10 میلیون به من پیشنهاد دادند، ولی پس از مدتی با " Poma" به توافق رسیدم كه از همه نظر برای من عالی بود و هر دو طرف از این همكاری راضی و خوشحال بودند و فكر می كنم آنها تا پایان دوران حرفه ای فوتبالم در كنارم باشند.

در فصل 96-1995 در جام یوفا مقابل هالم استادس پوچی درون دروازه قرار گرفت.

گالی به تیم لوكه زه ملحث شده بود اما برای یكشنبه بعد و بازی مقابل میلان در 19 نوامبر 1995 دی پالما مربی دروازه بانان تیم به اسكالا مرا پیشنهاد داد. او اذعان كرد من در حال حاضر بهترین كاندیدا برای این پست هستم و سرانجام اسكالا مرا به جای پوچی روانه زمین كرد. آن لحظه زیبا و هیجان انگیزه را هرگز فراموش نمی كنم. 

اولین حضور در سری A

بالاخره روزی كه می خواستم فرا رسید و به سفارش دی پالما در یك دیدار بزرگ به میدان رفتم.

19 نوابر 95 را برای همیشه در خاطرم حك كردم، در این بازی بازیكنان بزرگ حضور داشتند و در پایان دو تیم به تساوی بدون گل رسیدند، خوشحال بودم كه در اولین بازی گلی دریافت نكردم، آن هم مقابل مهاجمان بزرگ میلان! آرام آرام تغییراتی در پارما صورت گرفت، اسكالا رفت و به جای او كارلو آنچلوتی آمد. جان فرانكوزولا نیز در نوامبر به چلسی رفت و به این ترتیب پارما به نوعی خانه تكانی كرد. خاطرات زیبایی از آن فصل دارم. دوستان خوبی برای خودم پیدا كرده بودم، آپولونی، بناریوو، كاناوارو، تورام، دینوباجو، كریپا، استانیچ، كیه زا و كرسپو.

در سال بعد مورد تایید آنچلوتی قرار گرفتم و جانشین مناسبی برای لوكابوچی شدم. تیم قدرتمندی شده بودیم. همه چیز به خوبی پیش می رفت. آدریانو(پدرم) می گفت: هرگز تصور نمی كرد كه مرا در این سطح از فوتبال ببیند، او هنوز هم این حرف را در مهمانی های خانوادگی و خودمانی بر زبان می آورد!

افتخارات

 

جایزه براوو در سال ۱۹۹۹. بهترین دروازه‌بان جهان در سال ۲۰۰۳–۲۰۰۲

 

فیفا وی را در سال ۲۰۱۰ بهترین دروازه‌بان ۲۴ سال گذشته جهان و همچنین بهترین سنگربان قرن ۲۱ معرفی کرد.

 

وی با ایتالیا در پنج دوره جام جهانی، جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ و جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ و جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ حاضر بوده و در سال ۲۰۰۶ با ایتالیا قهرمان جهان شد. وی در پارما شناخته شد.

 

وی گرانترین دروازه‌بان جهان نیز می‌باشد که با رقم سرسام آور ۵۴٫۲ میلیون یورو در سال ۲۰۰۱ شماره ۱ یوونتوس شد.

 

وی در مسابقات یورو ۲۰۰۴ و یورو ۲۰۰۸ حاضر بوده است. او در یورو ۲۰۰۸ به دلیل مصدومیت فابیو کاناوارو کاپیتان ایتالیا بود. او بهترین دروازه‌بان جام جهانی ۲۰۰۶ شناخته شد.

 

بوفون تاکنون ۱۰ بار بهترین دروازه‌بان سری آ و یک بار عنوان دومی توپ طلا (سال ۲۰۰۶) و ۴ بار بهترین دروازه‌بان جهان را در کارنامهٔ شخصی اش دارا می‌باشد

 

رکورد گران‌ترین دروازه‌بان تاریخ (از پارما به یووه) و گرانترین خرید تاریخ باشگاه یوونتوس نیز در اختیار بوفون است.

 

وی بیشترین بازی با پیراهن تیم ملی ایتالیا را با ۱۵۶ بازی نیز در کارنامهٔ خویش دارد. او در فصل ۱۶–۲۰۱۵ رکورد بیشترین تعداد و بیشترین زمان بسته نگاه داشتن دروازه در سری آ را شکست. این رکورد پیش از این در اختیار روسی دروازه‌بان میلان بود.

 

 

زندگی شخصی

 

بوفون در یک خانواده ورزشی متولد شد پدرش وزنه‌بردار بود و مادرش نیز پرتاب دیسک و خواهرانش قهرمانان تیم ملی والیبال ایتالیا بودند. لورنزو بوفون دروازه‌بان سابق ایتالیا هم پسر عموی پدربزرگ وی بوده است.بوفون یک کاتولیک است.

 

بوفون در سال ۲۰۱۱ با النا سره دووا ازدواج کرد. او از این ازدواج دارای دو فرزند به نام‌های لوییس توماس و دیوید لی شد. در سال ۲۰۱۴ جیجی اعلام کرد که پس از سه سال زندگی مشترک از همسرش جدا شده است.

او در سال ۲۰۱۵ با ایلاریا دامیکو مجری و ژورنالیست ایتالیایی ازدواج کرد. در ژانویه ۲۰۱۶ آن‌ها اعلام کردند که تولد پسرشان لئوپولدو ماتیا نزدیک است.

دست‌آوردها و افتخارات

پارما

• لیگ اروپا: فینال جام یوفا ۱۹۹۹
• جام حذفی ایتالیا: ۱۹۹۸–۹۹; نایب قهرمان: ۲۰۰۰1
• سوپر جام ایتالیا: ۱۹۹۹

یوونتوس

• سری آ : ۲۰۰۱–۰۲, ۲۰۰۲–۰۳, ۲۰۰۴–۰۵*، ۲۰۰۵–۰۶*, ۲۰۱۱–۱۲, ۲۰۱۲–۱۳, ۲۰۱۳–۱۴, ۲۰۱۴–۱۵, ۲۰۱۵–۱۶; نایب قهرمان: ۲۰۰۸–۰۹
• سری بی : ۰۷–۲۰۰۶
• جام حذفی فوتبال ایتالیا : ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵ نایب قهرمان: ۲۰۰۱–۰۲, ۲۰۰۳–۰۴, ۲۰۱۱–۱۲
• سوپر جام فوتبال ایتالیا : ۲۰۰۲, ۲۰۰۳, ۲۰۱۲, ۲۰۱۳; نایب قهرمان: ۲۰۰۵, ۲۰۱۴
• لیگ قهرمانان اروپا نایب قهرمان: ۰۳–۲۰۰۲][۲۰۱۴-۱۵

تیم ملی فوتبال ایتالیا

• جام جهانی فوتبال قهرمان: جام جهانی ۲۰۰۶
• جام ملت‌های اروپا نایب قهرمان: جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲
• جام کنفدراسیون‌ها برنز: ۲۰۱۳
• قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا: ۱۹۹۶
• بازی‌های مدیترانه: ۱۹۹۷

فردی

• جایزه براوو: ۱۹۹۹
• بهترین دروازه‌بان اروپا: ۲۰۰۳
• دروازه‌بان سال باشگاه‌های یوفا: ۲۰۰۲
• بهترین بازیکن سال یوفا: ۰۳–۲۰۰۲
• عضو فیفا ۱۰۰
• بهترین‌های جام جهانی فوتبال: ۲۰۰۶
• جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶: ۲۰۰۶
• توپ طلای اروپا دوم: ۲۰۰۶
• دروازه‌بان سال سری آ جایزه: ۱۹۹۹, ۲۰۰۱, ۲۰۰۲, ۲۰۰۳, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۸, ۲۰۱۲, ۲۰۱۴
• عضو تیم سال یوفا: تیم سال یوفا، تیم سال یوفا، تیم سال یوفا
• جایزه فدراسیون بین‌المللی فوتبال حرفه‌ای: ۲۰۰۶, ۲۰۰۷
• بهترین دروازه‌بان جهان (فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال): ۲۰۰۳, ۲۰۰۴, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷
• فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال بهترین دروازه‌بان دهه: ۲۰۰۰–۲۰۱۰
• فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال بهترین دروازه‌بان ۲۵ سال اخیر: ۲۰۱۰
• فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال بهترین دروازه‌بان قرن ۲۱
• ستارگان تیم‌های فینالیست جام ملت‌های اروپا: ۲۰۰۸, ۲۰۱۲
• تیم سال سری آ ایتالیا: ۲۰۱۲، ۲۰۱۴
• تیم فصل لیگ اروپا: ۲۰۱۳–۱۴

نشان‌ها

• ربان شایستگی ورزشی:  ۲۰۰۶
•  شان شایستگی از جمهوری ایتالیا:۲۰۰۶

 

نامه بوفون به معشوق 25 ساله

جان لوئیجی بوفون دروازه‌بان متعصب و اسطوره باشگاه یوونتوس که توانست رکورد بیشترین کلین شیت تاریخ سری آ را در دربی تورین بشکند، با مخاطب قرار دادن دروازه خود نامه ای احساسی را نوشته. بوفون توانست رکورد 929 دقیقه روسی، گلر سابق میلان را بعد از تقریبا 22 سال بشکند و رکورد 974 دقیقه را برای خود ثبت کند. کاپیتان متعصب بیانکونری به این مناسبت نامه‌ای احساسی با مخاطب قرار دادن دروازه خود در صفحه شخصی خود نوشت.

 

     

 

زمانی که 12 سالم بودم پشت به تو قرار گرفتم.(اشاره به زمانی دارد که پستش را از هافبک به گلر تغییر داد). من از تماشای تو، خودم را محروم کردم با وجود اینکه تو را دوست داشتم چون می خواستم از تو حمایت کنم تا شخص اول و آخری باشم که از تو در مقابل دشمنانت دفاع می کنم. ما همیشه در خلاف هم قرار داریم. ولی مانند ماه و خورشید مکمل یکدیگر هستیم و مجبوریم با هم زندگی کنیم. از 25 سال پیش صدایم را برات بلند کردم و سوگند یاد کردم که در برابر دشمنانت از تو حمایت کنم. با خودم پیمان بستم تا به تو نگاه نکنم و پشتم بهت باشد(یعنی دروازه را بسته نگاه دارد) تا جایی که توان دارم. اما هر بار که به تو نگاه می کنم(دروازه ام باز می شود) درد می کشم و انگار تو را خار کردم.  من 12 سال داشتم که در کنار تو جای گرفتم و تمام سعی خود را می‌کنم تا زمانی که پا، سر و قلبم جواب بدهد از تو حفاظت کنم.

 

     

با شکوه مثل جی جی

دوربین کمی بعد از پلکیدن بین آلمانی‌ها که مشغول شادی بودند به سمت گلر سرخ‌پوش ایتالیا برگشت؛ زمانی که او شکست را باور کرده و مشغول ترک زمین و دویدن به سمت رختکن بود. این اشکها و آن غرور عجیب در نپذیرفتن تسلی از طرف آلمانی ها ، از تصاویر به یاد ماندنی یورو 2016 خواهند بود. به خصوص این عکس اول، انگار که فرمانده ای خرد شده از یک جنگ طولانی با دست خالی، وقت بازگشت به خانه بدون خبر پیروزی.آدم باید وقت باخت این جوری باشد. باشکوه. بوفون.

 

 

 

 

 

 

 

درس بوفون به رحمتی در یورو2016: پنالتی را بچه زد!

 

 

نه به طعنه گفت آخه پنالتی رو می دن به بچه بزنه و نه برای مربی حریف کری خواند. بزرگوارانه و نجیبانه گریه کرد؛ بی ادا و اطوار تا یادمان بماند فوتبال با نفس بزرگانش گرم است نه با جیک جیک جوجه امسالی ها. مردانی که تا دسته دوم همراه تیمشان می روند و برمی گردند. فوتبال بدون بوفون بدون زیدان بدون افنبرگ و بدون گیگز و ... حتمن چیزهایی کم دارد.

من ایتالیایی نیستم. ایتالیایی ها را هم دوست ندارم.
رونوشت برای:
مهدی رحمتی
مهدی طارمی
رامین رضاییان
محمد کنعانی زادگان
کاوه رضایی
و جمعی دیگر از کودکان پرمدعای فوتبال ایران