ای کاش یک روز کنار علی دایی باشیم و او بگوید «آقایان! کجای دنیا...» و ادامه اش را بگوییم و بغض این مدت را بشکنیم. بگوییم کجای دنیا اسپانسر تیمی که سامانه هواداری است با اسپانسر تیم رقیب یکی است... دوباره او بگوید «آقایان! کجای دنیا...» و ما ادامه دهیم کجای دنیا اسپانسر پیش از دربی ضیافت برگزار می کند و برای پیش فصل تیم ها بازی اجباری برگزار میکند...

بازی در مونیخ با رقیب سنتی بسیار خوب است. مشکل متولی این بازیست که از بیخ با آن مشکل داریم. اساسا سیاست این سامانه ایجاد توازن بین تیم ها بوده و سعی داشته پرسپولیس، استقلال و تراکتورسازی را در یک سطح نگه دارد تا سود مالی اش تامین شود و حالا که پرسپولیس یک سروگردن بالاتر از این تیم هاست، بسیج شده برای ناکام کردن پرسپولیس و بولد کردن دیگر تیم ها. نمونه اش کمک ۱۰ میلیاردی به استقلال در نقل و انتقالات، هزینه برای تراکتور بیش از حد معین و کتمان کردن بدهی چند ده میلیاردی به پرسپولیس که البته با دخالت هواداران کل و فصل شد!

هنوز هواداران پرسپولیس یادشان نرفته بعد از باخت مفتضحانه ۴-۲ استقلال در دربی، با تریبون رسانه ملی و برخی افراد خودی دست به دست هم دادند تا عدد ۴ را برای استقلال حفظ کنند که البته در این مورد هم موفق نشدند اما نیتشان ثابت کرد که سیاستی در پیش دارند...

حالا ما عطای بازی در مونیخ را به لقایش بخشیدیم. از مسئولان هم درخواست داریم تکلیف اسپانسر را مشخص کنند. این یکی بودن اسپانسر برای پرسپولیسی که یک سطح بالاتر از استقلال و تراکتور قرار دارد اصلا خوب نیست. مگر حالا درآمد باشگاه از حمایت ۶ هزار تومانی هواداران در ماه نیست؟ چرا این ۶ هزار تومان به صورت مستقیم به باشگاه واریز نشود؟ چرا باشگاه سامانه مستقل ایجاد نمی کند که هواداران با هرسیمکارتی (نه فقط همراه اول) در آن مشارکت کنند! اگر این چنین شود بی شک حمایت بیشتری از باشگاه خواهد شد و درآمد چند برابر می شود.

البته همین تیمداری با پول مردم، در تضاد با روحیه ورزش است اما در وضعیتی که متولیان فوتبال و ورزش کمتر گامی برای درآمدزایی برمی دارند، این راه ساده ترین و البته مطمئن ترین راه برای تیمداری است. اما وزارت ورزش وفدراسیون فوتبال باید در ابتدا حقوق باشگاه از جمله تبلیغات محیطی، بلیت فروشی اختصاصی و حق پخش تلویزیونی را به باشگاه ها بدهند. اما این ها توجیهی برای رفتارهای محدودگرایانه سامانه هواداری فعلی نیست.